یک وقتها زندگی بنای نشان دادن روی بیرحمترش رامیگذارد،

رنج غیرمادی به دلت چنگ میزند و درد مادی به جیبت.

 پیرمرد پس از سالها خدمت راهی درمانگاه شد برای دستکم ده روز و من بیشتر از اینکه نگران هزینه سر پا شدنش باشم، دستم را زیر چانه میزنم و تصور متروی شلوغ و خفه لب و لوچهام را کج میکند.

خلاصه که درد همیشگیاست و الا بذکرالله تطمئن القلوب.

.

یک حقیقتی هست، لااقل در مورد من صدق میکند که بعد از مدتی تلخی و رنجی که به واسطه فردی تحمیل شده، فراموش میشود.  ممکن است گاهی جای آن درد، آن تلخی، آن غم تیر بکشد اصطلاحاً اما دیگر اثر قبلی که موج نفرت را بیدار میکرد، وجود ندارد. حتماً خوب است، آرامش میدهد، اما فرد آسیبزننده به گمان من هرگز نباید مطلع شود از کاهش سوزی که بر جان نشانده است. -بدن غم را فراموش نمیکند حتی اگر ذهن دیگر آن را به یاد نداشته باشد.

رییس بیشعور و بیسواد داشتن درد بزرگی است

رییسی که چون کمتر از تو میفهمد پناه میبرد به تحقیر و تمسخرت  در برابر دیگران و من چه اندازه حس سربلندی و رهایی داشتم وقتی در برابر حماقتش تنها سکوت کردم.

شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:

<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">

  حدود ۵۰ سال با موهای جوگندمی بلند زیر شانه زن جوانتر با موهای پسرانه زیر کلاه راجع به حجاب اجباری صحبت میکردند. موقع رفتن ایستادند کنار میزشان و همدیگر را گرم در آغوش گرفتند. مرد صورت حساب را پرداخت کرد، از کافه بیرون رفتند،  هر کدام به سمتی و داستانشان شاید ادامه دارد در زمانی دیگر وقتی زن موهایش بلند میشود...